சனி, 6 பிப்ரவரி, 2021

கற்றலை நோக்கிய பயணம்

 கடந்த நான்கு வருட இடைவெளி விட்ட பயிற்சியில் தற்போது ஓரளவு முகங்களை வரையக் கற்றுக் கொண்டேன்/கொண்டிருக்கிறேன். மனித முகங்களை கற்றறிவது அவ்வளவு சுலபமல்ல, ஆனால் அவர்களை உணர்ந்து கொள்ள தலைப்பட்டால் மிக எளிமையாக பாவனைகளை கோடுகளாக்கி விடலாம் என்பது புரிதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது. மிகக் குறைவான படங்களையே பயிற்சி செய்திருக்கிறேன் என்பதலோ என்னவோ இன்னும் விரைந்து குறைந்த நிமிடங்களுக்குள் முகத்தை கோடுகளாக்கும் வித்தையை கைகொள்ள என்னை நானே தாமதப் படுத்துவது போன்றதொரு எண்ணம்.


வாசிப்பின் நேரம் வரைதலுக்கான நேரம் என பிரித்து செயல்பட நினைத்த நாட்கள் கடந்து, வாசிப்பது வெகு குறைவாகவும் வரைதலுக்கு அதிமுக்கியம் கொடுக்கவும் இவ்வருடத்தை பழக்கி வருகிறேன். இத்தோடு குழந்தைகள் வளர்ந்து வருவதாலும் அவர்களுக்கான கற்றல் செயல்பாடுகளுக்கு தேவையானவற்றை நாம் கற்க வேண்டியதொரு காலகட்டத்திற்குள் நுழைந்திருப்பதாகவே எண்ணிக் கொண்டு அவர்களுக்காக சில வாசிப்புகளை தொடங்கியிருக்கிறேன், செம்மை வெளியீட்டகம் பதிப்பித்திருக்கும் "மரபுக் கல்விக்கான பாடநூல்" என்ற புத்தகம் நல்லதொரு திறப்பை வாழ்விலும் கற்றல் முறையிலும் விளைவிக்கும் என எண்ணவைக்கிறது.


இன்றொரு எண்ணம் வரைதல் சார்ந்து மேலெழுந்தது, மனித முகங்களை எவ்வளவு வேகமாகவும் துல்லியமாகவும் வரைய இயலும் என்ற அவ்வெண்ணத்தை தொடர்ந்து செயல்படுத்த ஒவ்வொரு பத்து நிமிடத்திற்கும் ஒரு முகம் என வரையலாம், இதனால் பல தரப்பட்ட புரிதல் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது என்பதை முதல் இரண்டு படங்களிலேயே கண்டுகொள்ள இடமிருந்தது. தொடர்ந்து செயல்படத் தேவையான அகத்தூண்டலை உயிர்ப்பிக்க தன்னை நோக்கிய பயணமும் மிக அவசியமான ஒன்றாக புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.


இன்று வரைந்த இரு பத்து நிமிடப் படங்கள்.





ஞாயிறு, 13 டிசம்பர், 2020

ஒக்கிட்டுத் தாருமய்யா

சிறுவனாக இருந்த போது காதில் கேட்ட சொற்கள் பல இப்போது வழக்கில் இல்லாமலாகிவிட்டதா அல்லது இன்றைய தலைமுறை அச்சொற்களை மறந்துவிட்டனவா, இல்லை சொல்ல மறுக்கின்றதா. சில நாட்களாக "ஒக்கிடுதல்" என்ற சொல் எனக்குள் தொடர்ச்சியாக ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது, பள்ளி நாட்களில் இச்சொல்லை "Repair மற்றும் பழுது பார்த்தல்" என்ற பொருளுக்கு இணையான தூய தமிழ்ச் சொல்லாக எங்கள் ஊரில் (கீழப்பாவூர்-தென்காசி மாவட்டம்) பயன்பாட்டில் இருந்தது நினைவிலிருக்கு, ஆனால் கடந்த இரண்டு மாதத்தில் அச்சொல் எங்கிருந்தும் ஒலிக்கவில்லை.

"ஓகம்" என்ற சொல்லும் ஓகப் பயிற்சியும் "யோகா" என்று வடமொழியாகி தமிழருக்கு அந்நியமான பயிற்சியாகி இன்று அவர்களின் மொழியில் நமக்கு திருப்பியளிக்கப்படுகிறது, இந்த ஓகம் என்ற சொல்லின் இடையில் "ஓ" வுக்கும் "க" வுக்கும் இடையில் "க்" சேர்த்தால் உடல் இணையும் "ஓக்கம்" என்ற சொல் உருவாவதாக கரு.ஆறுமுகத்தமிழன் அவர்கள் ஓர் பேட்டியில் சொல்லியிருந்தார், அதிலிருந்தோ என்னவோ இந்த ஒக்கிடுதல் என்ற சொல் என்னைத் துரத்துகிறது. 

இரு உடல் இணைவதை குறிக்கும் ஓக்கம் என்ற சொல்லின் வினைச் சொல்லாகவே ஒக்கிடுதல் என்று உருவாகியிருக்கும் என்பது என் எண்ணம், உடைந்த பொருளை இணைப்பது என்ற பொருளில். இது போல் நாம் இழந்து கொண்டிருக்கும் சொற்கள் அதிகம், தமிழிலிருந்து உருவான புதிய சொல் ஒன்று வாய்மொழிப் பயன்பாட்டிலிருந்தால் வரவேற்கத் துணியலாம், உதாரணத்திற்கு பழுது பார்த்தல் ஆனால் இதற்கிணையாக ரீப்பேர் என்ற சொல்லில் நாம் புழங்குவது தமிழ் இனி மெல்லச் சாகும் என்ற வாக்கியத்தை மெய்ப்பித்துவிடும்.