பக்கங்கள்

வியாழன், 15 ஜூன், 2017

செவ்வாய், 13 ஜூன், 2017

காகித மனிதர்கள்

புதினங்களை வாழ்கையை தோண்டிப்பார்க்கும் மண்வெட்டி எனலாம். அதேபோல் மனிதர்களுடனான உரையாடல்கள் கலைந்துகிடக்கும் வாசிப்பின் பக்கங்களை அடுக்கிவைக்கும் அலமாரியாகக் கொள்ளலாமா?

"காகித மனிதர்கள்" பிரபஞ்சன் எழுத்தாக்கத்தில் வாசித்த முதல் புதினம், கதை. பல்கலைக்கழகங்களில் நடைபெறும் அரசியல் ஊழல்களையும் பெண்களை சீரழிக்கும் ஆசிரியர்களையும் பற்றிய கதையாடல். இதை வாசித்து மூன்று வருடங்களிருக்கும். மறக்கவியலாத மனித உருவங்களைப்பற்றியதும் அண்ணா நூலகம் செல்ல ஆரம்பித்த நாட்களில் வாசித்ததிலும் முக்கியமான புதினங்களில் இதுவுமொன்று, அதனாலேயே அலுவலக நண்பர் ஒருவரோடு உரையாடிய ("இத்தனை வருட அனுபவமிருந்தும் ஏன் ஒரு பட்டப்படிப்பை கற்காமல் திரிகிறாய், பதவி உயர்வுக்கு அது தேவையென யாருமே உன்னிடம் இதுவரை கூறியதில்லையா." "யாராவது கூறியும் கூறாமலும் அதைப்பற்றிய எண்ணங்கள் தீவிரமடையும் பொழுது மட்டும் இணையத்தில் சில பல்கலையின் பக்கங்களை படித்துவிட்டு கைவிடுவது வழக்கமாகிவிட்டது."  "எனக்குத்தெரிந்த ஆளொருவர் இருக்கிறார் தேர்வு நாளன்று சென்று திரும்பினால் போதும் மற்றவை அவரது கைகளில் (பணமும் பரீட்சைத்தாளும்), மற்றொரு நண்பரிடம் "நாம பணங்குடுக்க போல பொண்ணுங்கல்லாம் படு உசாரு" என்றார்) பின் அக்கதையின் பக்கங்கள் எழுத்துக்கள் அல்லாத காட்சி உருவங்களாக வந்து போயின.

புதினம் வெளிவந்தது எண்பதுகளில் என்று நினைக்கிறேன். காலமும் கல்வியும் நம்மை எந்த அளவீட்டில் மாற்றியிருக்கின்றன என்ற கேள்வி எழுகிறது, இன்றைய உண்மை நிலை என்னவாக இருக்குமோ (ஒரு மனிதனின் உரையாடலில் முடிவுக்கு வரவியலாதல்லவா, அது அவரின் புனைவுப் பேச்சாகக்கூட இருக்கலாம்)இப்படித்தான் இருக்குமென்றால் யாரை குறை கூறுவது.

படைப்பாக்கத்தில் எதிர்குரல்

"Piss Christ" என்றொரு புகைப்படம் 1987-ல் "சமகால கலைக்கான தென்கிழக்கு மையம்"வழங்கிய "மெய்நிகர் கலை" விருதினை ஓவியரும் புகைப்படக்கலைஞருமான ஆன்ட்ரஸ் செரனோ என்ற அமெரிக்கருக்கு வழங்கியிருக்கிறது.

இந்த புகைப்படத்திற்கான மூலப்பொருட்கள்தான் முக்கிய பங்கு வகிப்பவை, படத்திற்கான பெயரை வெளிப்படையாக வைத்து அதற்கான விளக்கத்தையும் முன்வைத்திருப்பது சிறப்பான எதிர்ப்புக்குரலாகவே கருதவேண்டும். தான் சார்ந்த சமயம் வணிக நோக்கில் சீரழிக்கப்பட்டதை விமர்சிக்கவே இப்படிச்செய்ததாக கூறியிருக்கிறார்.

கண்ணாடிக்குடுவையில் தனது மூத்திரத்தை நிரப்பியவர், அதனுள் இயேசுவை அரைந்த சிறிய சிலுவை ஒன்றை மூழ்கடிக்கச்செய்து படமெடுத்திருக்கிறார். விளக்கமோ சரியான தலைப்போ இல்லாமல் போயிருந்தால் தங்கமாக தகதகக்கும் கிறிஸ்துவாக மாறியிருக்க வாய்ப்புண்டு.

திங்கள், 12 ஜூன், 2017

நாய்களோடு

இரண்டு வாரத்திற்கு முன் நாயொன்று தொலைவிலிருந்து ஓடிவந்து குரைத்துக்கொண்டே பக்கவாட்டில் நடந்துகொண்டிருந்தது, பாய்ந்து கடிக்க எத்தனித்தால் எதிர்க்கமுடியும் என்ற நம்பிக்கையோடு வலது கையின் விரல்களை மடக்கி தாக்குதலுக்கு தயாராக இருப்பதுபோன்ற பாவனையோடு (உள்ளுக்குள்ள பயமா இருந்தது வேற) நடந்துகொண்டிருந்தேன், அது வளர்க்கப்படும் வீடு வந்ததும் சற்று வேகமாக நடந்த நாய் எனக்கு முன்னால் தோன்றி கூர்மையான பற்களோடு அடுத்தகட்டத்திற்குத் தன்னை தயார் படுத்தியது. (எங்கள் வீட்டில் வளர்த்த நாயும், அதற்குமுன் நாயைக் கண்டால் பயந்து ஓடியதும் நொடியில் நினைவுப்படமாக ஓடியது). சாலையின் எதிர்ப்பக்கம் சென்று கல்லை எடுக்கலாம் என குனிந்தபோது கற்குவியலுக்கு மேலொரு நாய் நாக்கில் எச்சில் வடிய குத்தவைத்து உட்கார்ந்திருந்தது. (கல்லை மறந்துவிட்டு நிமிர்ந்தேன்) வழிமறித்த நாய் அதன் விட்டு எல்லையை கடந்ததும் விலகிப்போய்விட்டது. இதன் குரைப்பொலி கேட்டு நாங்கள் வசிக்கும் தெருமுனையில் ஏழு நாய்கள் தெருமுனைக் கூட்டத்தில் சொற்பொழிவு கேட்பவை போல உட்கார்ந்திருந்தவை  ஒவ்வொன்றாக என்னை நோக்கி நகர ஆரம்பித்தன. மெல்ல நடந்து (பயத்தோடத்தான். ஓடுனா கடிக்கும்னு தெரியாதா!) கடந்ததும் அதனதன் இடத்திற்குச்சென்று அமர்ந்துகொண்டன அடுத்த உருவத்திற்கான எதிர்பார்ப்பில்.

இணைப்பிலிருக்கும் பதிவில் நாய்களின் ஓவியங்கள் பற்றி வாசித்ததும் நினைவிலோடியதில் சில....
https://minnambalam.com/k/2017/06/10/1497033010

சனி, 3 ஜூன், 2017

பாகீரதியின் மதியம் - வாசிப்பு

கடந்த சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் வாங்கி வந்ததிலிருந்து தினமும் புத்தக அலமாரியை திறக்கும் பொழுதெல்லாம் இந்த புத்தகத்தை எப்படி வாசிக்கப்போகிறோம் என்ற பேரச்சம் மனதில் உருண்டோடும் அதற்கு அதன் தடித்த உருவமே காரணம். அதிலிருந்து சில வாரங்களுக்குப்பின் ஒரு பின்மதியத்தின் புழுக்கம் அடங்காத வேளையில் (முந்தைய இரவுதான் யோசனை எழுந்தது இப்புத்தகத்தை முதல் பக்கத்திலிருந்து வாசிக்கத் துவங்கக்கூடாதென்று) புரட்டியபோது சிக்கியவொரு பக்கத்திலிருந்து தொடங்கினேன், எதிர்பாராதவிதமாக பாகீரதி வாசுதேவனின் நண்பனிடம் ஜெமினியின் மூன்று ஓவியங்களையும் அதன் வண்ணங்களையும் பற்றிய விவரணைகளை அடுக்கும் காட்சி வாசிக்கக்கிடைத்தது.

வெகுநாட்களுக்குப் பிறகே அதனை முதலிலிருந்தே வாசித்துவிடுவது என்ற முடிவுக்கு வந்து தொடங்கி இன்று முடிக்கும்வரை வேறொரு புத்தகத்தை (பத்திரிக்கைகள் தவிர்த்து) கையிலெடுக்கவில்லை. காரணம் கனவு, அதற்குள் மிதக்கும் காட்சிகள். என்மகளும் இப்பொழுது அத்தையென்ற சொல்லை அழுத்தமாக உச்சரிக்கத்தொடங்கியிருப்பதனால் அட்டைப்பட ஓவியப்பெண் அவளுக்கு அத்தையாகிவிட்டாள் (அப்பழுக்கற்ற அம்முகம் வாஞ்சையோடு வாசிக்க அழைப்பதுபோன்றதொரு தொனி), படத்தை தொடுவதும் அப்பாவை பார்ப்பதும் மெல்லச்சிரித்து "அத்த" என்பதும்.

புதினத்துக்குள் வரலாறும் சமூகநீதிக்கான விவாதங்களும் வாசிப்பிற்கான தூண்டுதலும் ஓவியத்திற்கான பரந்த வெளியும் மிதந்து கொண்டிருக்கிறது.

துரையின் அறைக்குள்ளிருக்கும் ஓவியநூல்களை வாசிக்க ஜெமினிக்கு அனுமதி கிடைத்தபோது ஏற்பட்ட கிளுகிளுப்பு , ஓவியம் பற்றி பாகீரதி அவளின் மனவோட்டத்திற்கேற்ப வெவ்வேறு தருணங்களில் விவரணைகள் செய்வதெல்லாம் கிளர்த்திவிட்டிருக்கும் எண்ணவோட்டங்களை எப்படி விவரிப்பதெனத் தெரியவில்லை.

பாகீரதியை கதைசொல்லி எங்கே செல்ல அனுமதித்திருக்கிறாரென்று தெரியவில்லை ஆனால் ஜெமினியின் சித்திரங்கள் மதுரையில் ஒட்டடை விழுந்த பூட்டிய அவளின் வீட்டினுள்தான் இருக்கிறது.

வெள்ளி, 2 ஜூன், 2017

அரூபங்களின் வெளி

அரூப ஓவியங்களை அணுகுவதில் சில மனத்தடையுண்டு, களைத்துபோகும் கண்களும் மனமும் அவற்றை வெற்றுக்கோடுகளாகவும் வண்ணங்களாகவும் ஒதுக்கிவிட்டு தத்ரூபத்துக்குள் பதுங்கிக்கொள்ளும். சமீபத்தில் சோழமண்டலம் கலைஞர்கள் கிராமத்திற்கு நண்பன் தங்கராசாவுடன் சென்றபோது பணிக்கரின் ஓவியங்களோடு பிற படைப்பாளிகளின் ஓவியங்களையும் காண வாய்த்தது. பணிக்கரின் ஓவியமொன்றில் வரையப்பட்டிருந்த குறியீடுகளை கண்ட நாங்கள் இதற்கொவ்வொன்றுக்கும் ஓர் விளக்கமுள்ளவை என்ற ரீதியில் கடந்துபோனோம். அவ்வோவியம் பற்றிய கட்டுரையொன்றை வாசித்தபோது அக்குறியீடுகள் மரபின் தொடர்ச்சியாகவும் மொழியின் ஆதியெழுத்தாகவும் அறியக் கிடைத்தது. இப்படி யாரேனும் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் தேவை தமிழுலகத்துத்தின் முக்கிய தேவை.

எதாவதொரு உருவம் எங்கு சென்றாலும் பின்தொடர்வது போன்றதொரு மாயவிளைவு மனதளவில் அல்லது கண்ணளவில் தோன்றிக்கொண்டேயிருக்கும். தினமும், இல்லை... எப்பவாவது உடற்பயிற்சி செய்யும் பொழுதில் சுவரை நோக்கி நின்றுகொண்டு இயங்குவது வழக்கம். சுவற்றின் பளபளப்பை மீறி துருத்திக்கொண்டு நிற்கும் பொடிப்பொடி மண்கற்கள் புள்ளிகளாக மாறியும் சிறுசிறு வெடிப்புகள் கோடுகளாக உருவகம் கொண்டு வெளிப்படுத்தும் அல்லது உணரவைக்கும் சித்திரங்களை கண்ணால் வரைந்துகொண்டேயிருக்கலாம். இப்படி பல தருணங்கள். அலுவலக கழிப்பறையில் சிறுநீர்கழிக்கையில் அந்த "Tiles" பார்த்தால் அதில் நீளும் குழையும் வண்ணங்கள். சிதைந்துபோன சாலைகளை நிற்கும் பேருந்தின் சாளரம் வழி சந்தித்தல். வண்ணப்பூச்சிகள் உதிர்ந்துபோன பேருந்து இருக்கை, வீட்டுச்சுவர், மேம்பாலச்சுவர், பழங்கோவிலில் சிற்பம் தவிர்த்த கற்தூண் புள்ளிகள் கலவிக்குப்பின்னான போர்வையின் சுருக்குகள், மட்டையால் வெள்ளையடிக்கப்பட்ட சுவரில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் அதன் துரும்புகள் என நம்மோடு அருகிலிருப்பவை இவையே மேற்சொன்ன மாயவிளைவு. இதுதான்  அரூபங்களின் கிடக்கையா? இருக்கலாம் இல்லாமலும் இருக்கலாம்.
அரூபம் மட்டுமே நவீனமா? நிச்சயமாக இருக்காது என்றே முன்னகர்வோம்.

தற்போது வெகுநாளாக வாசித்துக்கொண்டேயிருக்கும் "பாகீரதியின் மதியம்" புதினத்தின் பல பகுதிகளில் ஓவியங்களையும் வண்ணங்களையும் பற்றி சிந்திக்கும் முறையினை விவாதிக்கும் அனுபவம் நிறைந்திருக்கிறது. இதைப்பற்றி வேறொரு பதிவில் எழுதுகிறேன்.

திங்கள், 22 மே, 2017

தூக்கத்தை தேடுகிறவள்

அவள் தூக்கத்தை தேடி அலைகிறாள்... அழுகிறாள்... நானொரு கதைசொல்லியாகி அதற்கான பாதையை வடிவமைக்க எத்தனிக்கிறேன்.

வியாழன், 18 மே, 2017

அசையும்

அனலுக்கு அப்பாலும்
அசையத்தான் செய்கின்றன
மரக்கிளைகள்

புதன், 17 மே, 2017

காவலர் நண்பனாகியவர்களுக்கு

மேல்நிலைப் பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருக்கும் (2002-2004) போது காவலர் நண்பன் (FRIENDS OF POLICE) எனும் பதவி அல்லது வெற்று வார்த்தை வெகு பிரபலமாக இருந்தது. ஊர்பக்கம் இந்த பட்டத்துடன் திரிபவனுக்கு பள்ளியில் சக மாணவர்களிடையே தன்னை தெனாவட்டாக காட்டும் எண்ணமிருக்கும், அதேபோல் அக்குழுவில் அங்கம் வகிப்பது சிலருக்கு ஏக்கமாக மாறி மனதில் தேங்கி நிற்கும். காவலர்களோடு நண்பர்களாக உலாவுவது எம்மாதிரியான அனுபவத்தை அவர்களுக்கு வழங்கியிருக்கும் என்றெல்லாம் தெரியவில்லை (ஒருவேளை அவர்களில் யாரேனும் இந்த பதிவை வாசிக்க நேர்ந்தால் அனுபவங்களை பகிரலாம்), ஆனால் வென்னிமலை முருகன் கோவில் திருவிழாவுக்கு குடும்பத்தோடு கூட்டத்தினிடையே ஊர்ந்து போகும் பொழுதில் சாலை நடுவே நின்று "இப்படிப்போ ...அப்படிப்போ" என்று கையில் சிறு கம்புடன் பாதசாரிகளுக்கு வழி ஏற்படுத்திக்கொடுக்கும் அவர்களின் இரவுப்பணி மற்றும் குடும்பத்திலிருந்து விட்டு விடுதலையாகி நிற்கும் அனுபவம் தனக்கு இல்லையேயென்று காவலர் நண்பனாக இல்லாதவனுக்கு ஏற்படும் தாகம் கச்சேரியில் பாடும் குத்துப்பாட்டோடு அடங்கிப்போகும் என்பது தனி. ஒருமுறை நண்பன் ஒருவனை காவலர் ஒருவர் "படிக்கும்போது இங்கலாம் யாம்ல வாரிய" என திட்டியதாக யாரோ ஒரு நண்பன் கூறியதாக நினைவு.

நண்பனொருவன் தனது அக்காவின் திருமண வாழ்த்துச் சுவரொட்டியில் பெயருக்கு பின்னால் "FRIENDS OF POLICE" என ஆங்கிலத்தில் போட்டுக் கொண்டபின் பலரும் அதுபோன்ற நிகழ்வை கற்பனை செய்யத் தொடங்கியது உச்சபட்சம்.

சென்னையிலும் இதுபோன்ற சிலரை காவலர்களோடு இரவிலும் பகலிலும் பார்க்கலாம். இரவில் பணிமுடிந்து பன்னிரண்டு மணிக்கு வீடுதிரும்பும் போது அனகாபுத்தூரையும் குன்றத்தூரையும் இணைக்கும் அடையாற்று பாலத்தில் ஒரு ஓரமாக காவல்துறை வாகனமொன்று நாள் தவராமல் காவல்!? நிற்பதை காணயியலும், அவர்களோடு காவல் உடையில்லாமல் அதிகபட்சம் இரண்டு பேர் கையில் லத்தியோடு பாலத்தின் நடுவே முன்னும் பின்னும் நகர்ந்து வாகன கண்காணிப்பில் இருப்பதுண்டு. சரக்கு வாகனங்கள் அதிகமாக போகவரயிருக்கும் சாலையது.

சரக்கு லாரியொன்றை வழிமறித்து லத்தி வைத்திருக்கும் காவல் நண்பன்?! அவ்வோட்டுனரிடமிருந்து இருபது ரூபாய் தாளை வாங்குவது எங்களுக்கு தெளிவான காட்சியாகியது அன்று இரவு. நாங்கள் வந்த வாகன ஓட்டுனரிடம் கேட்டபோது "பிச்சக்கார நாயிங்க, ஆனா நல்ல துட்டுண்ணா இவனுங்களுக்கு, எத்துன லாரி போவும் வரும்... லாரிகாரங்க இவனுங்களுக்கு பிச்ச போடவை பத்து பத்தா மாத்தி வச்சிக்கறது, இருவதுக்குமேல எவனும் குடுக்கமாட்டான்" என்றார்.

இன்று சர்தார் பட்டேல் சாலையோரம் வேளச்சேரி பிரதான சாலையருகில் சென்றபோது அப்படியொரு நண்பர்/ன் போர்வெல் லாரியொன்றை ஓரமாக ஒதுக்கி பின் நகர்ந்துசெல்ல கட்டளையிட்டுவிட்டு சற்றே தொலைவில் நின்ற போக்குவரத்து காவலரிடம் சென்றபோது, அவர் "இந்த நேரத்துல அந்த வண்டிக்கு அனுமதி கிடையாது, ஃபைன் போடனும்டா" என்று அவன் தோளில் தட்டினார். கையை அவர்கையில் திணித்தான் சுருட்டிய நூறுக்கும் குறைவில்லாத தாள்கள் கைமாறின, பார்த்துக்கொண்டே கடந்து வந்தேன். வேறென்ன. உங்கள் நண்பன்.

திங்கள், 8 மே, 2017

குழம்பிய வண்ணம்

நவீன ஓவியத்தை புரிந்துகொள்ள இருக்கும் வேட்கை அவ்வகை சித்திரங்களை காண்கையில் மனம் களைத்து இதுவென்னடா? என்ற சலிப்பான எண்ணம் உருவாகிவிடுவது தவிர்க்கயியலாதது. பழைய பாணி சித்திரங்களை எளிதாக புரிந்துகொள்வாயோ என்று கேட்டால் இல்லை. ஆனால் நமது பழைய வகைகள் ஒருவகையில் புராணக்கதைகளின் தொடர்புடனேயே இயங்கி வந்திருப்பதால் ஓரளவு அனுமானிக்க இயலும் என்றே கருதவேண்டியுள்ளது. தமிழக ஓவியங்கள் ஓர் வரலாறு புத்தகம் வாசிக்கத்தொடங்கிய பொழுதில் தோன்றியதென்னவோ நமக்கருகிலிருக்கும் ஓவியங்களை வெறுமனே வாசிப்பில் கடப்பதால் அறிகிறேன் என்று பிழை செய்வதே சரியாகிப்போகும். கொஞ்சம் அதிகமாகவே பயணப்பட வேண்டும்.

இதற்கிடையில்தான் மேற்கத்திய ஓவியங்களையும் ஓவியர்களையும் அறிந்து கொண்டாலென்ன என எண்ணம் மெல்ல சிதறுகிறது. அங்கே போனால் இசங்களை சுமந்துகொண்டு மேதைகள் பல மேற்கிலேயிருக்கிறோம் என்ற தொனியில் வரலாறு வெகு பின்னாலிருந்து முன்னோக்கு நகர்கிறது. இருந்தும் எம்.எஃப்.உசைன் பற்றி வாசிக்கையில் அறிமுகமான ரெம்ப்ராண்ட் நோக்கி கவனம் போனது. அவரது டைட்டஸின் உருவப்பட ஓவியத்தை பார்த்தபோது வண்ணங்களும் உணர்ச்சியும் எதையோ கிளரிவிட்டது. அதைப்பற்றி ஓரிரு வரிகள் எழுதிப் பதிவு போட்டிருக்கிறேன்.

இதெல்லாம் வேண்டாம் தமிழக ஓவியர்களை பற்றி தேடலாமென்று பெருக்கெடுத்த அவாவில், இணையத்தில் தஞ்சமடைந்தபோது விக்கிபீடியா கொஞ்சம் தகவலை கொடுக்கிறது (ஆங்கிலத்தில் தமிழக ஓவியர்கள் பற்றி விக்கி பக்கமே இல்லை எனத்தெரிகிறது! தெரிந்தால் பகிரவும்), "நவீன ஓவியம்" தமிழிலேயே தேடினால் கிடைத்தது யாவரும்.காம் இணையதளத்தில் ஜிவ.கரிகாலன் எழுதும் ஓவியம் பற்றிய தொடர். அதே போல் சில நாட்களுக்கு முன்பிருந்து ஓவிங்கள் பற்றி எழுதத் தொடங்கியிருக்கிறார் ஓவியர்.கணபதி சுப்ரமணியம்.

ஓவியம் பற்றிய தேடலுக்கு சரியான பாதையொன்று அமையப்பெறும் என நம்புவோம்.

கொஞ்சம் குழப்பமான பதிவுதான் என்பதை ஒத்துக்கிடுதேன்.

வெள்ளி, 5 மே, 2017

சாப்டீங்களா பாண்டியன்

பாண்டியன் எப்படி இருக்கீங்க, சாப்டீங்களா!, நான் சாப்பிடவேயில்லங்க, வாய் "ஸ்மெல்லடிக்குதா" என்று வழக்கம்போல கேட்டுவிட்டு அருகிலமர்ந்தார். உங்க அணியில (Team) வேறயாருமே உதவி பண்ணமாட்டேங்காங்க பாண்டியன், நீங்க ரொம்ப சூப்பர்ங்க (Super). சரி வேறென்ன என்பதுபோல மெல்ல புன்னகைத்து மின்னஞ்சலொன்றை உற்றுநோக்கினேன்.

நீங்க கிறிஸ்டியனா பாண்டியன் என்றார், எத்தனையாவது தடவையாக இப்படி கேட்கிறார் என்பது ஞாபகத்திலில்லை. இல்லை என்றபின்னும் சர்ச்செல்லாம் போவிங்களா என்றொரு கேள்வி.

எப்பவாச்சும் நண்பர்களோடு போனதுண்டு.

உங்க அப்பா பேரு எப்பேர்பட்டது தெரியுமா பாண்டியன். எனக்கோ ஆச்சரியம், அடடா என்பதுபோல உள்மனம் உரைப்பது கண்களில் தெரிந்ததோ என்னவோ. தெரிந்திருக்கும். அவரது கதையை சொல்லத் தொடங்கிய இரண்டாவது காட்சியில் பின்னிருந்து ஒரு குரல் உரக்கச் சிரித்து, "நல்லா படம் ஓட்றீங்களே" என்றதும் எனக்குள்ளும் சிரிப்பு. உடனே அவர் ரத்தினம்னா என்னன்னு தெரியுமாங்க ரத்தினம்ங்க என தொடரும் முன்னர் எங்களணித் தலைவர் அவரை தேனீர் சாப்பிட அழைத்தார், மனது இவரை நோக்கி புன்னகைத்தது.

செவ்வாய், 25 ஏப்ரல், 2017

டைட்டஸின் உருவப்படம்

எம்.எஃப்.உசைன் வரலாற்றை வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோது ரெம்ப்ராண்ட் எனும் ஓவியனை கண்டடைந்தேன். இணையத்தில் துழாவிய பொழுது அவனது வாழ்வினை காட்சிப்படுத்தும் திரைப்படம் வழி புரிந்துகொள்ளத் துவங்கினேன். பின்னொருநாள் "Portrait of Titus" என்ற ஓவியத்தை கவனித்தபோது அவனை பின்தொடர முயற்சி செய்துகொண்டிருக்கிறேன்.

இந்த டைட்டஸ் ஓவியத்தில் வரையப்பட்டிருக்கும் சிறுவன் ரெம்ப்ராண்டின் மகன். வரையப்பட்ட காலம் 1655, பாடப்புத்தகத்தின் மீது பேனாவுடனான கையின் பெருவிரலை கன்னத்தில் நிறுத்தி, அகன்ற தன் கண்களை நினைவின் ஆழத்தை உற்று நோக்கும் பாவனையில் அமர்ந்திருக்கிறான்.


தன்னையும் ஓவியனாக நிலை நிறுத்திக்கொள்ள விரும்பிய மகனை அவன் தாய் "உன் தகப்பனைப்போல் சீரழியாதே" என்பது போன்றதொரு காட்சி திரைப்படத்தில் வரும்.  1658-ல் டைட்டஸ் இறந்து போகிறான் அதற்கடுத்த வருடம் ரெம்ப்ராண்டும் இறக்கிறார். 

செவ்வாய், 21 மார்ச், 2017

அடையாற்றில் மலப்புரட்சி

2015 நவம்பரில் வெள்ளம் வந்தபோது வீட்டின் வெளிக்கதவைத் தாண்டி உள்வரவில்லை. சாலையிலிறங்கி முட்டு அளவு ஆழத்தில் நடந்து சென்று வேடிக்கைப்பார்த்தோம். அனகாபுத்தூர் ஆற்றுப்பாலத்தை நெருங்க முடியாத அளவு வெள்ளம். பாலத்தில் நீரில் நிந்தி வந்த எருமைகள் நீரின் போக்கில் நிலைகொள்ள இயலாமல் அடித்துச்சென்றதை உச்சென்று ஒலியெழுப்பி வருந்திக்கொண்டோம். பின் இரண்டாவது வெள்ளம் வந்தபோதைய நிகழ்வுகள் ஒரு நாவலுக்கான அடித்தளம். எப்போது எழுதித் தீர்க்கப்படுமோ தெரியவில்லை.

மழைக்குப்பிறகும் நான்கைந்து நாளாக வெள்ளம் பாலத்திலிருந்து சற்று கீழிறங்கி நெழிந்து சுழிந்து ஓடியதும், நாயொன்று வேடிக்கைப்பார்த்தவர்களை ஏளனப்பார்வையோடு ஒய்யாரமாக நீரில் நகர்ந்துபோனதும் வேடிக்கை மனிதர்களுக்கு உளக்கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணியிருக்க வேண்டும். மொத்தமாக இரைந்தார்கள்.

அந்தப்பக்கம் தினமும் கடந்துபோக தலைப்பட்டிருப்பதால் அருகிலுள்ள கம்பெனிக் கழிவுகள் கலந்த சாக்கடை நீரின் ஓட்டத்தை கண்டு மனம் வெதும்ப வேண்டியுள்ளது. ஆறும் குளமும் குப்பை மேடாகும் கொடுங்கோல் ஆட்சி வேறெதும் நாட்டில் உண்டா எனத்தெரியவில்லை. ஊருக்குள் மீண்டும் பன்றிகள் அட்டகாசம் என வாட்சப்பில் பகிரும் நண்பர்களை எண்ணி நகைப்பதைத்தவிர என்ன செய்ய. தூய்மை இந்தியாவென்று கழிப்பறை கட்ட எத்தனிக்கும் அரசு, கழிப்பறையில் கக்கா இருப்பதையே முன்னேற்றம் என நம்ப வைக்க விளம்பரம் செய்யும் அதே அரசு, அங்கே ஆழ்கிடங்கில் தேங்கியொழுகும் மலநீரை என்ன செய்ய வேண்டுமென அறிவுறுத்துகிறது? அதனை முறைப்படுத்தி எரிவாயு எடுக்க வக்கற்ற அரசு விவசாய நிலங்களை குறிவைத்து தாக்க எத்தனிப்பது ஏன்?

நாங்கள் தற்போது வசிக்கும் பகுதி குன்றத்தூரின் கிழக்கு எல்லை, அடையாறு ஆற்றுப்போக்கிற்கு அரை கிலோமீட்டர் தொலைவிலேயே உள்ளது. இங்கு எந்த தெருவிலும் முறையான வாரங்கால் அமைப்பு கிடையாது, (சி.எம்.டி.ஏ எதை வைத்து வீடுகட்ட அனுமதிக்கிறதோ? பணம்தானே என ஒருகுரல் ஒலிக்கிறது) அந்தந்த வீட்டின் அருகிலிருக்கும் காலி மனை எனக்கூறப்படும் முன்னாள் குளமோ விளைநிலமோ சாக்கடைக்குளமாக நவீன மாற்றமடைந்திருக்கிறது. தற்போது காந்தி சாலை எனப்படும் பிரதான சாலை மட்டும் சாக்கடைக் கால்வாய் அமைத்து பல்லாவரம் சாலையின் ஓரமாக காவல் மையத்தின் பின்புறமாக சென்று அடையாறு ஆற்றினில் தன்னை இணைத்துக்கொள்கிறது, அடடா!! என்னவொரு திட்டம். புல்லரிக்கிறது.

அடுத்தது, இந்த பகுதியின் அடுக்ககங்களின் கழிப்பறை கழிவுகள் மாதமொரு முறையேனும் வெளியேற்றவேண்டிய கட்டாய நிலை இல்லையென்றால் ?! மூடிக்கொள்ள வேண்டியது மூக்கை மட்டுமல்ல. இந்த மலநீர் எங்கே போகிறது? பெரிய வேலையெல்லாம் இல்லை, குத்தகைக்காரன்கள் லாரியில் பிடித்ததை அப்படியே ஆற்றில் திறந்துவிட்டு விட்டு அடுத்த அடுக்ககத்தின் வாசலில் பணியினை தொடரமுடியும். இதை மறைமுகமாக அவர்கள் செய்யவில்லை மிகவெளிப்படையாக செய்கிறார்கள் கற்றறிந்த மூடர் கூட்டம் "சொசைட்டி" என்ற பெயரில் கைதட்டி கும்மாளமடிக்கிறது.

திங்கள், 6 மார்ச், 2017

உறக்கத்திற்கு முன் அவள்

நான் இரவுப் பணியிலிருக்கும்போது இவ்வளவு தொந்தரவு கொடுப்பதில்லை என்றே கூறுகிறாள். கடந்த ஒருவாரமாக காலையில் பணி என்பதனால் இரவில் தூக்கம் ஒருபக்கம் இழுக்க மகளின் கெஞ்சும், அழும் குரல் மற்றொரு பக்கம் இழுக்கும்.

இப்பொழுது யாரைக்கண்டாலும் "அம்ம..அம்மே..அம்மே" தான் அப்பாவும் அம்மாவும் அம்மையே.

அவளுக்கு முடியைக் கண்டால் ஏற்படும் உற்சாகம் வேறெப்பொழுதும் ஏற்படுவதில்லை, அம்மாவின் முடி மனைவியின் முடியென வாய்புக்கிடைக்கும் போதெல்லாம் தலைவலிக்க இழுத்துவிட்டு சிரிப்பாள். அரிசிப்பல்கள் அங்கலாய்க்கும். இப்பொழுது சில நாட்களாக கடிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறாள். அவளுக்கு தெரிகிறது அம்மா, அப்பா, அப்பாம்மை, சித்தப்பாவை மட்டுமே கடிக்க வேண்டுமென்று, பக்கத்து வீட்டு ஆட்களை அப்படிச் செய்வதில்லை. கடித்தலும் இழுத்தலும் தொடர்ந்தால் எப்படி கண் அயர்வது, மனைவி கடுப்பாகி பிடரியில் இரண்டு அடி கொடுக்கவும் "ங்கே...ங்கே..ங்கே" தான், பிறகென்ன கையில் தூக்கிக்கொண்டதும் அமைதி. நமக்கென்ன தூக்கம் கெட்டால் வாசிப்பு.

ஆரம்பத்தில் (பத்தாவது மாதத்தில்) அதாவது இரண்டு மாதங்கள் முன்பு வரை கி.ரா-வின் "சிறுவர் நாடோடிக்கதைகளை" வாசிப்பதுண்டு. முதலில் வெறுமனே வாசித்துவிடும் பொழுது அவளிடம் பெரிதாக மாற்றம் எதுவும் இல்லை, வழக்கம்போல் பார்த்தாள் கையிலிருக்கும் புத்தகத்தையும் முகத்தையும். பின்பக்க அட்டையிலிருந்த கோட்டோவிய யானையை காண்பித்து "டிங்..டிங்..டிங்.." என ராகமிழுக்கவும் மெல்ல சிரிப்பு. ஒவ்வொரு கதையின் இடையிடையே "யான வருது...டிங்..டிங்..டிங் யான வருது" என அதற்கு சம்பந்தமில்லாமல் கூறி யானை போல நடந்து காண்பித்தால் மீண்டும் சிரிப்பு.

கதையையே ஒரு சலனப்படம் போலவும் நாடகம் போலவும் நிகழ்த்திக்காட்டினால் என்னவென சிறு பொறி விழவும். மொச்சக்கொட்டை வயிறுமுட்ட சாப்பிட்டு வெடித்தகதை, சுண்டவத்தல் கதை, வாலுபோயி கத்தி வந்த கதைகளையெல்லாம் சின்னச்சின்ன முக பாவங்களோடு செய்து காட்டியதும் குலுங்கிக்குலுங்கி சிரித்தாள். அவ்வளவுதாள் இப்பொழுது தூங்குவதற்கு முன் கழனியூரன் தொகுத்திருக்கும் "தாத்தா பாட்டி சொன்ன கதைகள்" புத்தகத்தின் கதைகளை வாசித்தும் உடல் பாவனைகளோடு இயங்கியும் காண்பிப்பதில் உறக்கச்சிரித்து பின் உறங்கச்செல்கிறாள். அன்பு மகள்.

கதைகளை வாசித்து முடிப்பதை விட அனுபவிக்க பழக வேண்டும். பழகுவோம் பழக்குவோம்.

சனி, 25 பிப்ரவரி, 2017

வன்முறையின் முகம்

2014-ல் தனி பிம்பமாக தன்னை முன்னிருத்தி மத்தியில் ஆட்சியை பிடித்து வாயால் வாள் சுழற்றும் மோடி எனும் பிம்பத்தின் விளைவால் ஏற்பட்ட சீரழிவினை வெளிப்படுத்தும் நூல் "சட்டப்படி நடந்த வன்முறைகள்".
2002 குஜராத்தில் இஸ்லாமியர்கள் படுகொலை சம்பவத்தின் சாட்சியாக உள்ளது இப்புத்தகம்.

கோத்ரா ரயில் எரிப்பு சம்பவத்தினால் மக்களின் எதிர்ப்புக்குள்ளாகும் முதலமைச்சர் மோடி, அடுத்த மூன்று நாட்களில் தன்னை இம்மக்கள் வணங்குவார்கள் எனக்கூறியதோடு நிற்காமல் அடுத்த மூன்று நாளில் இஸ்லாமியர்களை அழித்தொழிக்கும் கலவரத்தினை தூண்டியிருக்கிறார், அதற்காக ரயிலில் எரிந்துபோன உடல்களை ஆங்காங்கே காட்சிக்கு வைத்து உணர்வுகளை வேட்டையாடியிருக்கிறார். இன்னும் பல உரையாடல்கள் சம்பவங்கள் வழக்குகளை பற்றிய தரவுகளை முன்வைக்கின்றது கலவர காலத்தில் காவல்துறை ஆட்சியராக இருந்த ஆர்.பி.ஸ்ரீகுமார் என்பவரால் எழுதப்பட்ட இந்நூல்.
நிலுவையிலிருக்கும் இரண்டாயிரம் வழக்குகளில் இரண்டில் தீர்ப்பு வந்தாலே மோடி அவ்வளவுதான் என நிறைவடையும் புத்தகம் எழுதப்பட்டது 2010-ல், அடுத்த நான்காண்டிலிருந்து தற்போது வரை பிரதமராக நமக்கு காட்சியளித்துக் கொண்டிருக்கிறார். என்ன மாதிரியான நீதித்துறையை கொண்டது நமது நாடு. சமீபத்தில் தீர்ப்பு வெளியான சொத்துக்குவிப்பு வழக்கிலும் நீதித்துறை நடந்துகொண்ட விதம் நம்பிக்கையை குலைப்பதாகவே உள்ளது. மீண்டும், என்ன மாதிரியான நீதித்துறையை கொண்டது நமது நாடு??

வீரபத்திரர் - ஓவியம்

செவ்வாய், 21 பிப்ரவரி, 2017

ஒரு புத்தகத்திற்கு முன்

ஒரு புத்தகத்தினை வாசிக்கத்துவங்கும் முன் இதுவரை நூல் வாசம் ஏற்பட்ட விதத்தையும் அதற்கான ஏக்கங்களையும் பதிவு செய்துவிடுவது முறையாக இருக்குமென்று கருதுகிறேன்.
கீழப்பாவூர் வடக்குப்பேரூந்து நிறுத்தத்திலிருந்து மேற்குப்பக்கமாக குறும்பலாப்பேரி நோக்கி நீளும் சாலையின் வலது ஓரம் ஆர்.சி துவக்கப் பள்ளிக்கு முன்னதாகவே சிறியதா பெரியதா என கணிக்க அல்லது கூற இயலாத கட்டடம். அதற்குள் நுழைய உயரமான கோடுபோட்ட ஏட்டில் பென்சிலால் கையெழுத்திட்டு உள் சென்று கல்கியையும் கல்கண்டினையும் புரட்டியதாக நினைவு, அக்கா என்ன புத்தகம் எடுத்துக்கொண்டாள் என்பது நினைவில் இல்லை ஆனால் நிச்சயமாக ரமணிச்சந்திரன் வகை எழுத்துக்களாக இருக்குமென இப்போது எண்ணுகிறேன். அது "டவுசர்" அணிந்து சுற்றிய காலம்.

பின் குற்றாலம் சென்று திரும்புகையில் தென்காசி தபால்நிலைய நிறுத்தம் அருகே பழைய புத்தகக்கடையில் கண்மணி ராணிமுத்து நாவல் தொடர் என்றே நினைக்கிறேன், அவைகளை ஐந்துக்கு குறையாமல் அவள்கள் இருவரும் அள்ளிக்கொண்டுவருவதை கவனித்திருக்கிறேன்.

பெரியப்பா வீட்டில் அவள்களின் அலமாரியை துளாவினால் எஸ்.பி.பி பாடல் புத்தகங்கள் காணக்கிடைக்கும், இரண்டு மூன்று வரிகளுக்கு மேல் ராகம் வராமல் தூக்கியெறிந்துவிட்டு கோலியோ பம்பரமோ ஆட ஓடிவிடுவதுண்டு.
கீழப்பாவூர் காமராஜர் பூங்காவிற்கும் தினசரிச்சந்தைக்கும் நடுவே கிளை நூலகம் அமைந்தபோது உறுப்பினராக்கிக்கொண்டு சுபாவையும் ரமணிச்சந்திரனையும் வாசித்தது அவள்களின் பாதிப்பாகவே இருக்கவேண்டும். இதனை பொழுதுபோக்கு எழுத்து என வரையறை செய்யக்கூடும் இலக்கிய உலகில். அது அப்படித்தான் இருந்தது. பின் கபடி விளையாட்டு உடற்பயிற்சி சதுரங்க விளையாட்டு போட்டாஷாப் என சிறு இடைவெளிக்குப்பின் செயலூக்கத்திற்காக வாசித்தது இல்லை வாசிக்க முயற்சித்தது. இடைவெளியில் பள்ளிச்சிறுவனாக என்ன செய்துவிட முடியும். விளையாட்டுதான். கிரிக்கெட் கிறுக்கு.

வேலைக்குச்செல்லும் வரையிலும் சென்றபின்னும் புத்தகங்களை மறந்திருந்த காலம். நண்பன் பாலா ஹைதராபாத் பயணத்தின் போது பொன்னியின் செல்வன் கதையை விவரித்தபோது ஓர் அகத்தூண்டல், பின்னொருநாள் அந்நாவலின் மின்னூல் கிடைக்கவும் வாசிக்க கூறினான். மும்பை அலுவலகத்தில் அச்செடுக்க அச்சமில்லை என்பதனால் இரண்டு பாகத்தை புத்தக வடிவில் அச்செடுத்து, காலைக் கடனுக்குப்பின் கையிலெடுக்க மனம் ஒன்றிப்போயிருந்தது.

மாட்டுங்கா அரோரா திரையரங்கில் படம் பார்த்துவிட்டு மணீஸ்-ல் மதிய சாப்பாட்டை உள்ளே தள்ளிவிட்டு நடந்தால் கிரி டிரேடிங்கில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் புத்தகங்களையும் டி.வி.டி-க்களையும் நோட்டமிட்டு விலையை பார்த்ததும் அங்கேயே வைத்துவிடுவதுண்டு, ஆனால் மற்றொரு நாள் சுஜாதாவின் "ஓடாதே" குறுநாவலை அவன் வாங்கியபோது சுஜாதாவின் அறிமுகம். எடுத்ததும் வாசித்து முடிக்குமளவு வேகம்.
                                    தொடரும்......

திங்கள், 20 பிப்ரவரி, 2017

அரசியல்வாதிகளின் அந்தரங்கம்

நேற்றுவரை எதிர்த்தவர்கள் இன்று புகழுரைக்கிறார்கள், எது நல்லது எது கெட்டது என்பதெல்லாம் கரை சென்றுவிட்ட காலத்தில் குறைந்தபட்சம் என்ற சொல்லாடல் ஓங்கி ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. குறைந்தபட்ச மக்கள் நலன், குறைந்தபட்ச பகுத்தறிவு இப்படி சிலபல உண்டு. இப்பொழுது அதுவும் இல்லை நேற்று ஏமாற்றியவன் இன்று ஏகநாயகன் ஆகிறான்.

அரசியல் பேசுவதென்றாலே அரசியல்வாதிகளைப்பற்றி பேசுவது என்றாகவே இருந்து வருகிறது. ஏனென்றால் மக்கள் நலன் என்பதை மக்களே ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒரு முட்டாள் சமூகம் ஒன்று கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. எல்லாம் பணம் எல்லோரும் கொள்ளையர்கள் இங்கே யாரும் விதிவிலக்கல்ல. மக்கள் மக்களாக இல்லை கட்சியவாதியாக, பச்சோந்தியாக, போலியாக வாழ்கிறோமென்று பிழைப்புவாதத்தில் புரள்கிறோம்.

அரசியல் பேசுகிறோமென்று அரசியல்வாதிகளின் அந்தரங்கங்களை வார்த்தைகளால் தொட்டு உணர்சிகளை வெளிப்பபடுத்திக்  கொண்டிருக்கிறோம் இவைகளே வரலாறாகவும் எழுதப்படுகிறது.

நூறு செயற்கைக்கோள்களை இராக்கெட் மூலம் விண்ணில் விடுவதெல்லாம் சாதனையா? சாக்கடைகளை, முறையான வடிகால்களை உருவாக்குவதன் தேவையை, தாம் வாழும் நிலப்பரப்பில் நீராதாரத்தை பேணுவதற்கு சிந்திக்காத மூளை நிலாவுக்கும் செவ்வாய்க்கும் இயந்திரங்களை அனுப்பி அங்கொரு இயந்திரங்களின் குப்பைத்தொட்டியை உருவாக்க எத்தனிப்பது ஏன்?

ஞாயிறு, 19 பிப்ரவரி, 2017

கிழிப்போம்

எதையும்
செய்து கிழிக்க
இயலவில்லை
ஆதலால்
கிழித்துக்கொள்கிறோம்
சட்டையை

அதற்குப்பிறகு

வேகத்திற்குப் பின்
வேட்கை

அதற்குப்பிறகு
வெறுப்பே பிரதானம்.

புதன், 15 பிப்ரவரி, 2017

ஓவிய சந்தை

ஓவியங்களுக்கான இடம் திறந்தவெளியில் அமைந்திருப்பது பெருமகிழ்ச்சியை மனதிற்குள் உருவாக்கியிருக்கின்றது. மைலாப்பூர் நாகேஸ்வரராவ் பூங்காவிற்கு இதற்குமுன் ஒருமுறை சென்றிருக்கிறேன் அது நேரத்தை போக்குவதற்கு, கடந்த ஞாயிறன்று பொழுது ஆக்கத்திற்காக செல்ல நேர்ந்தது. ஐம்பது ஓவியர்கள் தங்களது ஓவியங்களை காட்சிக்கும் விற்பனைக்கும் வைத்திருந்தார்கள். ஒவ்வொருவரும் அவரவர்களுக்கான சிறப்புகளை கரிக்கோல் கோடுகளாலும், நீர் வண்ணத்திலும், எண்ணெய் வண்ணங்களிலும், காகிதத்தை வெட்டி ஒட்டியும் வெளிப்படுத்தியிருந்தனர். அங்கே ஒன்பதாம் வகுப்பு சிறுவன் வரைந்திருந்த ஓவியங்கள் வெகுசிறப்பான தோற்றங்களை ஏற்படுத்தியது, பாராட்டிவிட்டு நகர்ந்தேன்.
ஓவிய நுணுக்கங்களை கண்டடைய வரைந்து பழகுவது எவ்வளவு முக்கியமோ அதேபோல கலைஞர்கள் வரையும் கோடுகளை, தீட்டும் வண்ணங்களை அவதானித்தல் நமக்குள் துளி மாற்றத்தையேனும் விளைவிக்கும். ஓவியர் மணவாளன் வரைந்த உருவப்படமாகட்டும், ஓவியர் ஜோதி வரைந்த நீர்வண்ண நிலப்படமாகட்டும் வரைதலுக்கான புரிதலை ஏற்படுத்த தவறவில்லை. ஓவிய சந்தை வெறுமனே வியாபாரக்களமாக மட்டுமில்லாமல் கற்றலுக்கான விதைகளைத் தூவும் பணி பாராட்டுதலுக்குரியது வாழ்த்துகள் ஓவிய நண்பர்களே.

சனி, 11 பிப்ரவரி, 2017

தண்ணீர் - அசோகமித்திரன்

பம்பு அடித்து தண்ணீர் பொங்கிவரும் வேளைக்கான மூச்சிரைப்புடனான காத்திருப்பை வாசிக்கும் போதே, சென்னை வந்தபின் இரண்டு வருடங்கள் நண்பர்களுடன் தங்கியிருந்த அறை வாசம்தான் நினைவில் வழிந்தோடியது. பொதுவாக புதினம் அல்லது சிறுகதைகளை வாசிக்க நேரும்போது முதல்பக்கத்தை முடித்து அடுத்தப்பக்கம் திருப்புவதற்குள் வாழ்வின் நினைவுகளை அடுக்கத்தொடங்கினால் அதைவிட சிறந்த படைப்பொன்று இருந்துவிட முடியுமா. சாவதானமாக எண்ணங்களை ஓடவிட்டுவிட்டு தொடர்ந்து வாசித்தல் பேரின்பம்.
ஜமுனாவுக்கும் சாயாவுக்குமான உறவு, நீரின்றி வாசனை திரவியத்தை பூசிக்கொண்டு பணிக்குச் செல்லும் சாயா ஹாஸ்டலுக்கு போய்விடப்போவதாகக் கூறுபவள் ஒருநாள் சென்றும் விடுகிறாள். சினிமா ஆசையில் பாஸ்கர்ராவிடமும் படத்தயாரிப்பாளர்களிடமும் உடலை காட்சிக்கு வைப்பவளாகவும் குழாயடியில் நீருக்கு காத்திருக்கையில் மனித உணர்ச்சிகளில் அதுவொன்று மட்டும் மேலோங்கிய கண்களை வெறுப்பவளாகவும், தங்கை சாயா இல்லாத வேளையை தனிமையை விரும்பாத தற்கொலை செய்யத்துணிபவளாகவும் புதினத்தில் முதன்மை காரணியாக வருகிறாள் ஜமுனா.


அதிகாரிகளின் அலட்சியங்களை காட்சிப்படுத்தும் உரையாடல்கள் அன்றும் இன்றும் மாறாத பிணக்குகள்.


டீச்சரம்மாவிடம் அழுது புலம்பும்பும் போது அவள் தன்கதையை ஜமுனாவிடம் கூறி ஆறுதல் மொழியும் இடம் பெண்களின் வாழ்வை எங்கனம் கேள்விக்குறியாக்கி விடுகிறது சமூகம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை, அதுவும் பிராமணப்பெண்கள். டீச்சரம்மாவின் கல்யாணக்கதை கேட்கையில் உள்ளம் பதறித்தான் போகிறது. ஒருமுறை ஜமுனா அவள் வீட்டிற்கு போகும்பொழுதில் அங்கிருக்கும் இருமல் கிழவரும் பொய்யாக உறங்கும் கிழவியும் அவளது மாமனார் மாமியாராகத்தான் எண்ணத்தோன்றியது, பின்னால் அவள் கதை கேட்கையில் ஏற்படும் அதிர்வு மனதை குலுக்குகிறது. பதினைந்து வயது குழந்தையை நாற்பத்தந்து வயது நரை கிழத்திற்கு மணம் முடித்தால்?


ஜமுனாவும் சாயாவும் அவர்கள் அம்மாவை காணச்செல்லும் போது அவர்களை வெளியே போ வெளியே போ என விரட்டும் பாட்டியான கிழவிக்கும் டீச்சரம்மா வீட்டில் ஜமுனாவை வெளியே போ வெளியே போ என விரட்டும் மாமியார் கிழவியாக்கும், "கடந்தவாரம் ஓவியச்சந்தை பார்க்கச்சென்ற போது மைலாப்பூர் நிறுத்தத்தில் சில நிமிடங்கள் காத்திருக்கவேண்டியிருந்தது. அப்போது அங்கிருந்த பாட்டியொன்று பொம்பளையளெல்லாம் இந்து தர்மத்தின் படிதான் வாழனும் இல்லைன்னா அதுங்கல்லாம் எதுக்கு வாழனும் என அருகிலிருப்பவரிடம் கத்திக்கொண்டிருந்தது. அவன் ஆமாம் வெட்டிப்புடணும் என்றான்." இம்மூன்று கிழமும் ஒத்துப்போக இடமிருப்பதாகவே தெரிகிறது. புதினம் என்பது வெறும் புனைவல்ல.

 மழைக்குப் பின் பம்பில் வரும் சாக்கடை நீரும், சேற்றில் சிக்கிக்கொண்ட காருடன் பாஸ்கர்ராவும், மூன்றுமாத கர்ப்பத்துடன் ஜமுனாவும் இப்புதினத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தாகம் குட்டிக்கதை

திங்கள், 9 ஜனவரி, 2017

மரக்கிளைகளில் காகங்கள்

புத்தகங்கள் வாங்குவது மிகக்குறைவே ஆனாலும் அரங்குகளை சுற்றி வருவதும் படைப்புகளின் தலைப்புகள் என்னை வாங்கிச்செல் என ஏங்கி நிற்பதை கடந்து வருவது அத்தனை எளிதான காரியமில்லை, இருந்தும் முன்னரே குறித்து வைத்தபடி பாகீரதியின் மதியம், சித்திரங்களின் விசித்திரங்கள், நவீன தமிழ் இலக்கிய அறிமுகம் ஆகியவற்றை வாங்கிவிட்டாலும், பிகாசோவின் கோடுகள் கிடைக்காமல் போனது. உயிர்மையில் கூட இல்லை.

பாரதி புத்தகாலய அரங்கில் நுழையும் போது ஒருவர் புத்தகத்தின் பக்கங்களை புரட்டி அச்சிட்ட மிகச்சிறிய துண்டுத்தாளை சொருகி பின் கீழை வைக்கும்போது என் கண்களை வாங்கிக்கொண்டது அப்புத்தகத்தின் அட்டை ஓவியம். நெருக்கமான கிளைகள் உடைய மரத்தில் ஒன்றையொன்று எதிர்நோக்கியும் முன்பின் திரும்பியும் அடுத்தடுத்து காகங்கள் அமர்ந்திருக்கின்றன, பறக்கும் தருவாயில் ஒன்றுகூட இல்லை அல்லது அவை கண்களிலிருந்து மறைக்கப்பட்டிருக்கலாம். உயிர்ப்புள்ள ஓவியம். "டைட்டஸ் ஆன் ஃகெர் டெஸ்க் (Titus on her desk)" எனும் ரெம்ராண்டின் (Rembrandt) ஓவியத்தில் அவள் எதையோ ஆழ்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருப்பது போலவே சில நிமிடங்கள் இந்த கல்குதிரை இதழின் அட்டையினை பார்த்ததாக ஓர் எண்ணம்

நம் மரபின் ஓவியங்களை அறிவதில் ஆர்வம் கொண்டு இயங்கத் தொடங்கியிருக்கிறேன், தமிழகத்தை பொறுத்தவரையில் சித்தன்னவாசலையும் மஹாராஷ்ட்டிராவின் அஜந்தா குகை ஓவியங்களும் மரபின் அறிதலுக்கு உரிய புரிதலை கொடுக்கும் எனத்தெரிகிறது. "The Transformation of Nature in Art" என்ற புத்தகத்தை முன்வைத்து பெருங்கட்டுரை ஒன்றுள்ளது வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

சனி, 7 ஜனவரி, 2017

புத்தக கண்காட்சி 2017

வருகிறது புத்தகத் திருவிழா
வாசமுள்ள வாசகர்களுக்காக !
பதிப்பாளர்கள் பட்டியலிட்டு
படையலிடுகிறார்கள் வாசகர்களுக்காக !

சுவாசிக்கும் காற்றையும் மறந்து
வாசிக்கும் வாசகர்களுக்காக !
வரவேற்ப்போம் !
வெற்றிபெற வாழ்த்துவோம் !

மூன்று வருடம் முன் எழுதியது.