கதைக்கு இடையே இருவர்

ஜி.நாகராஜனின் "டெர்லின் ஷர்ட்டும் எட்டு முழ வேட்டியும் அணிந்த மனிதர்" கதையை வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அருகில் ஒருவன் Candy Crush விளையாட்டையும் அவன் தோளில் சாய்த்த தலையோடு சிக்கலான கோடுகளை களைந்தெடுக்கும் விளையாட்டை ஒருத்தியும் ஆடிக் கொண்டிருந்தனர். தேவயானை தன் தற்கொலை முயற்சியில் கடினப்பட்டு சுருக்கிடும் வேளையில் இவர்கள் இருவரும் தங்களது அலைபேசியை கை மாற்றி விளையாட்டையும் மாற்றிக் கொண்டனர். பெருத்த பெருச்சாளிகளுக்கு ஏன் இந்த Candy Crush விளையாட்டு பிடித்திருக்கிறது என்று புரியவில்லை ஒருவேளை அதன் முடிவற்ற தன்மையைத் தேடி மனம் அலையும் உளவியல் சிக்கலாக இருக்கலாம் என ஒரு முடிவுக்கு வருகிறேன். ஐந்து ரூபாயைத் தேடி மாடிக்கு வந்த தேவயானை சுருக்குக் கயிற்றைப் பார்த்து திகைத்து நின்ற போது விருத்தாச்சலம் வந்து விட்டது அவர்கள் இறங்கிவிட்டார்கள்.

இந்த இரண்டு படங்களும் நேற்று வரைந்தவை. மேலுள்ள சொற்களுக்கும் இவற்றிற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.

உணவுத் திருவிழா - Food Festival

                      பள்ளிக்கூடத்தில் ஏதேனும் விழா நடைபெற்றால் அடுத்த சில நாட்களுக்கு வீட்டில் அந்நிகழ்வை மீண்டும் நிகழ்த்திப் பார்ப்பது மகள்களின் வழக்கமான விளையாட்டு. எடுத்துக்காட்டாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் பாவேந்தர் தமிழ்வழிப் பள்ளியில் உணவுத்திருவிழா முடிந்த பின்னர் அங்கே அரங்கில் வைக்கப்பட்ட உளுந்து உருண்டை, கன்னலமிழ்து, இட்டலி, கம்பு அடை, பால் பணியாரம் போன்ற மேலும் பல உணவுகளின் பெயர்களைத் தாள்களில் தனித்தனியாக எழுதி வரிசையாக இடைவெளி விட்டு அடுக்கி வைத்துவிட்டு ஒவ்வொரு உணவுக்கும் முன் இருவரும் மாறி மாறி உட்கார்ந்து "இந்த உணவு வாங்கிக்கோங்க, இது உடம்புக்கு ரொம்ப நல்லது, நாங்க வீட்லயே சமைத்தது, சுவையா இருக்கும் வாங்கி சாப்பிட்டு பாருங்க, ஒரு வில்லை கொடுத்தா போதும்" என்று விளையாட்டு தொடரும்.

நேற்றிலிருந்து இவள்கள் கட்டியிருக்கும் அட்டை வீட்டிற்குள் இருந்து "உங்களுக்கு என்ன வேண்டும், French Fry இருக்கு, Maggi இருக்கு அப்புறம் புரோட்டா இருக்கு, இது அறுபது ரூபா, முப்பது ரூபா" என்று குரல் வருகிறது. இரு நாட்களுக்கு முன்னர் பெரியவள் ஆறாவது படிக்கும் அரசு உதவி பெறும் பள்ளியில் Food Festival நடத்தியிருக்கிறார்கள். அது இப்படி விளையாட்டாகத் தொடர்கிறது.

எப்போதும் விளையாட்டு விளையாட்டாக முடிவதில்லை அதுவொரு பண்பை அந்த ஆட்டம் ஆடுபவர்களுக்குள் கடத்துகிறது என்பதை நான் நம்புகிறேன். மேற்சொன்ன இரண்டுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை நாம் அறிவோம், எது நன்மையை அளிக்கிறது எது தீமையை அளிக்கிறது என்பதையும் அறிவோம்.

நாம் குழந்தைகளுக்கு என்ன அறிமுகப் படுத்துகிறோம் ஏன் அறிமுகப் படுத்துகிறோம் என்ற சின்ன புரிதலேனும் எல்லோரிடமும் இருக்க வேண்டும்.

பொருளின் நிலை பெற்றிருத்தல்

அக்கா குருவி 34

மத்தியானத்து மலை

பார்த்துக்கொண்டே நகர்கிறது 

நேரம் 

கிண்ணம் 

போன்ற அமைப்பிலிருந்த

இசை கேட்கும் கருவியை

தலையில் மாட்டிய தந்தைக்காக 

எதை ஒலிக்கச் செய்தாளோ

கழுத்தை வளைத்து வாஞ்சையுடன் 

எதிர்நோக்கும் 

பறவை போல் பார்த்து

"கேக்கா" என்றாள்

காய்ந்த நிலம்

தென்னந்தோப்புகளுக்கு அப்பால் மத்தியானத்து

குன்றொன்றில் மிதக்கிறது 

காற்று 

கிறுக்கல்கள்

வரை கோடுகளை பயணத்தின் வழியெங்கும் கண்டு விழுங்கிட.... 

சிறார் கதை - தமிழ் இந்து

 எனது பட்டம் பற்றிய சிறார் கதையினை தமிழ் இந்துவின் மாயா பஜார் பகுதிக்கு அனுப்பியிருந்தேன். சில மாற்றங்களுடன் கதை வெளியாகி இருக்கிறது. கற்றலின் மகிழ்ச்சி...

நற்கீறல் - ஐம்பத்தி இரண்டு

நற்கீறல் ஐம்பத்தி இரண்டாவது வாரத்தை நேற்று சென்னை பாண்டி பசாரில் மனித முகம் வரையும் பயிற்சியுடன் நிறைவு செய்தோம். இந்த ஒராண்டுப் பயணத்தில் வெளிப்புறத்திற்கு சென்று வரைவதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்ததன் மூலம்,  வேறுவேறு அளவிலான தூவல் கோட்டோவியங்களில் மரம், நிலப்பரப்பு, கோயில் எனத் தொடர்ந்து வரையும் பொழுதில் கற்றுக் கொண்டவை ஏராளம். ஒவ்வொரு இலையும் கிளையும் நிலமும் வரையும் கோடுகளும் வெவ்வேறு தன்மையுடையவை அவை கொடுத்த இன்பம் அதனினும் மேலானது.

சாவுச் சங்கு

"என்னப்பா ஒழுங்கா ஊத முடியுமா"

"இன்னும் பன்னெண்டு மணி ஆவலடே..முடியுமா"

"எங்க ஊர்ல மணியடிச்சா போதும்னுட்டாங்க"

"சங்கு ஊதும் போது ஒருத்தேன் அந்த எடத்துலயே குளோசு"

"தம் கெட்டணும்லா, முடியாது ப்பா, அடைச்சிக்கிடும்"

"இன்னும் ஒருதரம் ஊதேன்..ஆளுவ வந்து சேரணும்லா"

"இனும செல்லுல போட்டுக்கிட வேண்டியதாங்"

"அதுலாங் ஊதுத மாதி வராதுலா"

"மத்தியானம் நேரமா வந்துரு.. பெறவு நீ பாட்டுக்கு ஊத்திக்கிடாத"

"என்னெ இன்னைக்கி ஒண்ணும் அம்புடல போலுக்கு"

"அர அடிச்சிட்டுத்தான் நிப்பான், இல்லனா வேல நடக்குமாங்கும்"

ஏற்றமும் இறக்கமுமாக குரல்கள் ஏனோதானோவென்று வந்து கொண்டிருந்தது ப்ப்ப்ப்ப்ப்....... ப்ப்ப்ப்ப்ப்...........ப்ப்ப்ப 

ப்ப்ப்ப்ப்ப்....... ப்ப்ப்ப்ப்ப்...........ப்ப்ப்ப 

ப்ப்ப்ப்ப்ப்....... ப்ப்ப்ப்ப்ப்...........ப்ப்ப்ப 

என்ற சங்கொலிக்கு இடையிடையே.

ஒலிப்பு முடிந்ததும் தானொரு திரைப்படத்திற்காக சங்கு ஊதிய கதையை பிய்த்துப் பிய்த்து சாவு வேலைக்கிடையே சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் முருகன்.

நற்கீறல் 50

ஒவ்வொரு வாரமும் வெள்ளிக்கிழமை நாங்கள் நற்கீறல் நிகழ்விற்காக வெளிப்புறத்திற்குச் சென்று வரைந்து வருகிறோம். இந்த வாரம் வழக்கம் போல ஒரு இடத்திற்குச் சென்று வரைவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல் இந்த நிகழ்வை ஒரு பயணமாகவே மாற்ற நினைத்தோம். அதற்காகக் குன்றத்தூரில் இருந்து கிளம்பி திருப்பெரும்புதூர் சாலை வழியாக சோமங்கலம் அடைந்து, அங்கிருந்து படப்பை நோக்கி செல்லும் வழியெங்கும்‌ கிராமங்களில் உள்ள வீடுகள், கோயில்கள், நிலப்பரப்பு, மரங்கள், குளங்கள், மாடுகள் என அனைத்தையும் பார்த்து வரைந்து பழகினோம்.

 இவை அனைத்தையும் ஒரே நாளில் எப்படி வரைந்து முடித்துவிட்டு வர முடியும் என்று வினா எழலாம். ஆனால் ஒரு படம் வரைவதற்கு ஒரு நிமிடத்திற்கு மேல் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்று நாங்கள்  முடிவு செய்தோம்.  ஒரு நிமிடத்திற்குள் எந்த அளவுக்கு வேகத்துடன் கோடுகளைக் கீறுகிறோம் என்பதில் கவனம் குவித்தோம். இந்த கோட்டோவியங்கள் எல்லாம்  என்னுடைய எளிய கிறுக்கல்கள். இவை முழுமையடையாமல் இருக்கலாம், ஆனால் இக்கோடுகளின் வீச்சும் எங்களது மனநிலையும் உணர்வோடு ஒன்றிப் போன நொடிகள் அடுத்த பயணத்திற்கான உந்துதலை தந்திருக்கின்றது.

அந்த vibe

ஒருநாள் நாங்கள் கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலையில் உள்ள இஸ்கான் கோவிலுக்கு மதியம் மூன்று மணிக்குச் சென்று படியேறினோம். மாலை நான்கு மணிக்குத்தான் நடை திறப்பார்கள் என்று சடைமுடியுடன் இருந்த கிருஷ்ண பக்தர் ஆங்கிலத்தில் "4' O clock" என்று சொல்லி விட்டு அவரது துணிப் பைக்குகள் எதையோ துழாவினார். வெளியில் வந்து அங்கிருந்த வேப்பமரத்தின் அடியில் அமர்ந்து உரையாடினோம். "இந்த இடம் "vibe" ஆக இருக்கிறது" என்றார் எங்களில் ஒருவர். உடனிருந்தவர்களில் இருவர் ஆமாம் என்பது போன்றே தலையசைத்தனர். எனக்குப் பொதுவாக பிடித்தது பிடிக்காதது பற்றி யாராவது கேள்வி எழுப்பினால் மனம் ஒருவித குழப்பத்தில் ஆழ்ந்துவிடும். அத்தாடு இப்படி ஒருவர் தன் மனதிற்கு பிடித்த இடமாக இருப்பதை மேற்சொன்ன சொல்லால் உணர்த்த முன்வருகிறார் என்றதும் திக்கென்றிருந்தது.

மற்றொரு நாள் வேறொரு இடத்தில் நாங்கள் கூடுகையில் (எந்த இடத்தில் என இப்போது நினைவில் இல்லை ஆனால் இதுவும் ஒரு கோவில்)  அவரே சொல்கிறார் " இஸ்கானுக்குப் பிறகு இந்த இடம் தான் 'vibe' ஆக இருக்கிறது" என்று. வரையும் கோடுகளைத் தவிர்த்து அங்கும் இங்கும் எந்தப் புறக்காரணியும் எனது அகத்தைத் தீண்டவில்லை. உண்மையில் புறக் காரணங்களால் நம் அகம் தூண்டப்படுமா என்றால் ஆமாம் என்றே சொல்லலாம். அங்கே எல்.ஆர்.ஈஸ்வரி பாடல் ஒலித்திருந்தால் கொஞ்சம் தலையும் கை காலும் உதறல் எடுத்திருக்கும். அந்த 'vibe'.

செயற்கை நுண்ணறிவின் பிழைகள்

சிலபல கடைகளின் முகப்புகள் செயற்கை நுண்ணறிவு பயன்படுத்தி உருவாக்கிய விளம்பரப் படங்களால் நிரம்பியிருக்கிறது. அனைத்துத் துறையினரும் தங்களது தேவைக்காக இந்த வழிமுறையைப் பின்பற்ற தொடங்கிவிட்டனர் செய்தி பத்திரிக்கைத் துறை உட்பட. இணைய வழி பத்திரிக்கை அல்லது பத்திரிக்கை போல் நடிப்பவர்களை விட்டுவிடலாம். உண்மைகளை உரக்கச் சொல்வோம் என முழங்கி வீட்டுக்கு வீடு வந்துசேரும் செய்தித்தாள்கள் இந்த வகை படங்களை பயன்படுத்தும் போது கவனிக்கத் தவறும் பிழைகளை எப்படி ஏற்றுக் கொள்வது. எழுத்துப்பிழை திருத்துநர் போல் செயற்கை நுண்ணறிவு படங்களின் பிழைகளையும் திருத்த வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம். உதாரணப்படம் கீழே. தமிழ்நாட்டு அரசும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்..