அந்த முகம்

கண்ணை கசக்கி என்னைப் பார்ப்பதை தவிர்க்க முகத்தை அங்குமிங்கும் அசைத்த சின்னஞ்சிறு குழந்தையை படம் வரைவதற்கு எதிரே தனியாக அமர வைப்பது கடினம் மேலும் முகம் வரைவதற்கு ஏற்ற கோணமாக பார்வை அமையாது என்பதனால் பெற்றோர் மடியில் வைத்துக் கொள்ளவது சரியாக இருக்குமென்று "மடியில வச்சிக்கிடுங்க" என்ற பின்னும் அவள் கண் கசக்கும் நாடகம் தொடர்ந்தது. உடனே அவளது தந்தை எனக்குப் பின்னால் நின்று திறன் பேசியில் காணொளி (அனேகமாக யூ ட்யூப்) ஒளிப்பித்தார், அவளது கை அடங்கிவிட்டது இரு கண்களும் ஒளியை பிரதிபலித்தது. உள்ளே அனல் பரவவும் வரைய முடியாது எனக் கூறிவிடலாம் என மனம் போனாலும் கோடுகள் வெறிகொண்டு கீறலுக்குள்ளானது. இப்படியொன்று மீண்டும் நிகழும் எனில் அடுத்த முறையேனும் சொல்லிவிட வேண்டும். 

குன்றத்தூர் முருகா

அப்பனே முருகா 

என்னடா 

உன் சாலையிலும் படியிலும் 

தலைகள் 

கண்டேன் இல்லை கால்களை 

ஓரம் வழிகண்டு 

தார்ச் சாலையில் குன்றேறினேன் 

அவசர ஊர்தியிரண்டு கண்டேன் 

நீயும் கண்டிருப்பாய் என்றெண்ணி 

கடந்து வந்தேன் 

உன் 

திருமேனி காண 

வழியில் அடி தேய 

நெருக்குகிறது உடல்கள்

நீயும் கண்டிருப்பாய் என்றெண்ணி 

விலகி

பின்புறம் சென்றேன் 

சமோசாக்களுக்கும் போண்டாக்களுக்கும் 

மயில் றெக்கைகளுக்கும் 

இடையில் 

வேண்டுதல் பொங்கலும் 

புளிச்சோறும் நிறை கைகள் 

தெப்பம் காண மனம் கொள்ளாமல் 

நகர்ந்த பொழுதில் 

மகள் அடுக்கிய கல்வீட்டை

நீயும் கண்டிருப்பாய் என்றெண்ணி 

தீபத்தின் புகை கடந்து 

உன் அண்ணனைக் கண்டோம் 

அவன் ஏன் வெளியில் இருக்கிறான் 

என்ற மகளின் வில்லங்க வினாவிற்கு 

நேற்று விடையளித்த நினைவோடு 

திருநீறு கொண்டு படியிறங்கினேன் 

முட்டிக்காலில் படியேறிய பெண்ணையும் 

உதட்டுச்சாயத்தைத் தழுவி வந்த 

அரோகராக்களையும் 

வியர்வை வேடிக்கைப் பார்ப்பதை 

நீயும் கண்டிருப்பாய் என்றெண்ணி 

விடைபெறுகிறேன்